Buitengewoon

Een creatieve oefening op fotodoek, waarin colors tot leven komen.

Maaike speelt met passie saxofoon en laat de muziek weerklinken.

Kristien Devlies, die haar opleiding volgde aan de SASK in Roeselare onder de begeleiding van Masterfotograaf Luc Dewaele, selecteerde Maaike als haar volgende muse voor haar eindproject in fotografie.

De twee ontmoetten elkaar aan de SASK, waar Maaike schilderkunst studeerde bij Kristof Denys en Geert Monteyne, en een artistieke vriendschap ontstond met Kristien.

Kristien besloot om voor zwart-witfoto's te kiezen, met enkele kleurrijke accenten, en stuurde deze naar Maaike.

Hieruit ontstond een prachtig fotoboek. Van de foto's die Kristien nam, selecteerde Maaike er één om een experiment aan te gaan met kleuren in haar schilderkunst. Ze koos voor de afbeelding van haar eigen tenorsaxofoon, die ze in haar handen hield.

Muziek als taal van haar hart

Muziek heeft altijd een bijzondere plaats ingenomen in het leven van Maaike. Al op jonge leeftijd bleek haar liefde voor muziek gepaard te gaan met een opmerkelijk talent. Aan de muziekacademie maakte ze zo snel vooruitgang op de altsaxofoon dat ze rechtstreeks mocht instromen in het derde jaar.

Tijdens haar examenperiode liep het echter anders dan gepland. Door een vergissing in de examendata had ze zich onvoldoende kunnen voorbereiden op haar examens voor saxofoon, wel voor barokblokfluit en dwarsfluit. Toch bleef haar passie voor muziek onverminderd groot. Thuis bracht ze vele uren door achter het keyboardorgel van haar vader en speelde ze gitaar. Muziek was voor haar nooit enkel een vak of een studie, maar een manier om zich uit te drukken en te verbinden met wat diep in haar leefde.

Ook later bleef ze zich artistiek ontwikkelen. Op volwassen leeftijd volgde ze lessen klassieke gitaar en kunstonderwijs, waardoor haar creatieve belevingswereld nog verder werd verrijkt.

Voor Maaike vormen kunst, muziek, dans en Gods Woord samen één geheel. Het zijn geen afzonderlijke disciplines, maar verschillende uitdrukkingen van dezelfde intieme relatie met haar Schepper. In die creatieve momenten ervaart zij Gods aanwezigheid, inspiratie en liefde op een diepe en persoonlijke manier.

Door de leiding van Gods Geest begon Maaike ook zelf gospelliederen te schrijven en te componeren. Deze liederen ontstonden niet vanuit prestatie, maar vanuit aanbidding en gemeenschap met God. Het werd voor haar een bron van grote vreugde, troost en vervulling. Muziek groeide uit tot een plaats waar hemel en hart elkaar ontmoeten, een ultieme beleving die haar ziel raakt en vernieuwt.

Voor Maaike is creativiteit daarom veel meer dan kunst maken. Het is een levenswijze, een vorm van aanbidding en een antwoord op de liefde van God. Door muziek, kunst, dans en woorden mag zichtbaar worden wat zij diep vanbinnen ontvangt: schoonheid, hoop, geloof en de liefde van haar hemelse Vader.

De liefde voor muziek zat al vroeg in de familie. Maaikes vader had als kind klarinet geleerd en ook haar zus Marieke speelde klarinet. Daardoor klonken er thuis regelmatig oefeningen door het huis.

Niet altijd tot groot genoegen van Maaike. Wanneer haar zus volop aan het oefenen was en de typische piepende beginnersklanken door de kamers galmden, kon dat soms voor de nodige frustraties zorgen. Maaike vond de klank van de klarinet veel minder mooi dan die van de saxofoon, die haar aansprak door haar warme, volle en expressieve geluid.

Zoals dat soms gaat tussen zussen, ontstonden er af en toe kleine oorlogjes. Stiekem gebeurde het wel eens dat Maaike haar zus opsloot in het toilet wanneer er niemand thuis was. Marieke moest dan wachten tot hun ouders thuiskwamen. Uiteraard werd Maaike daarvoor stevig terechtgewezen. Later konden ze om zulke voorvallen lachen als typische herinneringen uit hun jeugd.

Toch bewonderde Maaike de volharding van haar zus. Marieke moest veel oefenen om haar instrument onder de knie te krijgen, maar ze zette door en voltooide alle negen jaren van haar muziekopleiding. Bij Maaike verliep muziek leren vaak gemakkelijker. Daardoor maakte ze snel vooruitgang, maar haar interesses waren ook veel breder.

Voor Maaike was muziek nooit in de eerste plaats een kwestie van perfectie of excelleren. Het belangrijkste was het plezier van het spelen, het ontdekken van nieuwe klanken en het leren bespelen van verschillende instrumenten. Omdat ze zoveel interesses had, vond ze het moeilijk om jarenlang uitsluitend op één instrument te focussen. Ze wilde niet alleen saxofoon spelen, maar ook andere instrumenten leren kennen.

Tot op vandaag blijft die nieuwsgierigheid aanwezig. Naast haar ervaring met saxofoon, blokfluit, dwarsfluit, gitaar en keyboardorgel droomt ze er nog steeds van om ooit cello te leren spelen. Voor haar is muziek geen wedstrijd, maar een levenslange ontdekkingsreis waarin elk instrument een nieuwe kleur toevoegt aan het verhaal dat God door haar leven heen schrijft.

De liefde voor muziek werd niet alleen doorgegeven aan Maaike, maar ook aan haar kinderen. Haar oudste dochter ontwikkelde haar muzikale talent aan de popmuziekschool, waar zij drumlessen volgde. Het ritme en de energie van het drummen gaven haar een eigen muzikale stem.

Haar andere dochter, koos een meer klassieke weg en volgde haar opleiding aan het conservatorium als harpiste. De harp werd haar hoofdinstrument, maar haar nieuwsgierigheid naar muziek ging verder dan dat alleen. Zo volgde ze ook een jaar pianoles en een jaar tenorsaxofoon.

Terwijl haar kinderen hun muzikale opleiding volgden, ontdekte Maaike dat er voor haarzelf onverwacht nieuwe kansen ontstonden.

Voor Maaike was dit meer dan een hobby. Muziek was een geschenk van God, een manier om schoonheid te ervaren en uitdrukking te geven aan wat leefde in haar hart. De warme klanken van de tenorsaxofoon, het ritme van de drums en de dansende melodieën van harpsnaren, die ontstonden tijdens momenten van aanbidding vormden samen een symfonie van dankbaarheid, creativiteit en vreugde. In die momenten ervoer zij muziek niet alleen als kunst, maar ook als een ontmoeting met haar Schepper.

Mijn droom: een gemeente van aanbidding

Een droom die God in mijn hart heeft gelegd, is het ontstaan van een worshipgemeente waar aanbidding centraal staat. Een plaats waar muzikanten, zangers en creatieve aanbidders samenkomen om God groot te maken vanuit hun eigen gaven, stijl en roeping.

Ik zie een gemeenschap voor mij waarin iedereen vrij is om nieuwe liederen, muzikale programma's en vormen van aanbidding te ontwikkelen tot eer van God. Terwijl muzikanten samen oefenen en hun aanbidding laten klinken, worden anderen uitgenodigd om mee te zingen, mee te bidden en mee te genieten van Gods aanwezigheid.

Wanneer Gods Geest wordt uitgenodigd, verandert de atmosfeer. Zijn liefde raakt harten aan en brengt herstel waar pijn aanwezig is. Ik geloof in een God die vandaag nog geneest en wonderen doet: lichamelijk, emotioneel, geestelijk, relationeel, familiaal en zelfs financieel. Waar mensen vastgelopen zijn op hun werk, in hun gezin of in hun persoonlijke leven, kan Zijn licht doorbreken.

“Mijn verlangen is een plaats te zien ontstaan waar eenheid groeit. Niet gebouwd op menselijke prestaties, maar op een gezamenlijk verlangen om Jezus te verheerlijken. Want wanneer wij één worden in Geest en waarheid en Hem grootmaken, opent de hemel zich voor Zijn aanwezigheid, Zijn liefde en Zijn kracht.”

"Daar waar Gods volk in eenheid samenkomt om Hem te aanbidden, stroomt Zijn leven, Zijn genezing en Zijn wonderwerkende kracht."

“Door mijn kunst wil ik een glimp zichtbaar maken van die werkelijkheid: een volk dat leeft vanuit Gods aanwezigheid en Zijn liefde uitdraagt naar de wereld.“